Ja,
weet ge,
in de seksuele daad
is er dat ene ongelooflijke ogenblik
waarop ge volledig vergeet
en direct daarna
begint ge weer na te denken
over van alles,
over toneel,
over wat ge morgen allemaal gaat doen.
Dat is toch voor iedereen zo.
De wereld komt weer in volle snelheid op u af.
En misschien komt dat wel
omdat we de moed niet hebben
om te blijven stilstaan op die plek
waar we alles vergeten,
omdat dat ook weer vlak bij de dood ligt.
Een beetje zoals mensen die bang zijn om te gaan slapen.
Met andere woorden
het lijkt wel een wederzijdse betrekking met de dood
en ge weet nooit wat het volgende moment zal brengen.
En het wel te weten,
brengt u gewoon dichter bij de dood,
denk ik.
Dus,
paradoxaal genoeg,
hoe dichter ge bij het leven komt,
in de zin van constant contact te hebben,
hoe dichter we bij datgene komen
waar we het meest bang voor zijn.

In My Dinner with André (1998), naar het scenario van de gelijknamige Louis Malle film, schuiven Damiaan De Schrijver (tg STAN) en Peter Van den Eede (De KOE) aan tafel voor een viergangenmaaltijd, iedere avond bereid door een andere kok. Ze voeren een bijwijlen hilarische conversatie over het leven en het toneel.

Sinds haar première in 1998 toerde deze voorstelling uitgebreid in Vlaanderen en Nederland. In 1999 won ze de Grote Prijs van het Theaterfestival en werd ze genomineerd voor de Océ Podium Prijs. De première van de Franse versie vond eind oktober 2005 plaats in Toulouse (Théâtre Garonne) waarna de voorstelling gedurende drie weken in Parijs speelde in het kader van het Festival d’Automne.