Vrouwen zijn er om van te houden, niet om te begrijpen.
(Oscar Wilde)

Weinig of geen misdaad, seks of geweld. Nauwelijks dramatische ontwikkelingen en geen plot. Twee vrouwen. Twee levens. Veel ontmoetingen. Veel vragen. Veel keuzes, nog meer keuzes, te veel keuzes, te veel mogelijkheden. Veel pogingen om mekaars verlangens, mekaars hartstochten, te begrijpen. Veel goedbedoelde raadgevingen, weinig resultaat. Niet één verhaal maar veel verhalen. Veel eindes of geen einde.

Met Salut les filles! vertrekt een STANproductie voor het eerst niet vanuit één van de vier kernleden van het gezelschap, maar vanuit spelers ‘van buitenaf’, waar STAN een bijzondere band mee heeft. Zij bepalen welk materiaal zal worden gebruikt, wie aan de voorstelling meewerkt en hoe er wordt gewerkt. Het gesprek over de voorstelling, in al zijn facetten, wordt met de leden van STAN gevoerd.

Tine Embrechts en Natali Broods zijn geen onbekenden bij STAN. Aan de Antwerpse acteeropleiding Studio Herman Teirlinck kregen ze les van Jolente De Keersmaeker, Frank Vercruyssen en/of Damiaan De Schrijver. Voorafgaand aan Salut les filles! speelde Tine Embrechts reeds mee in De Misantroop (1998), Point Blank (1998) en Les Antigones (2001); Natali Broods in Les Antigones (2001) en Drie zusters (2002).

Salut les filles! is een collagevoorstelling, met tekstmateriaal van ondermeer Eric Rohmer en Rob de Graaf.