• info
  • credits
  • speellijst
  • pers
Voorstellingsdata in het verleden weergeven

archief

Geen speeldata

tekst Villiers de L'Isle Adam
met Damiaan De Schrijver en Mieke Verdin
première 14 februari 1995, Kaaitheater, Brussel (in het kader van KLEINE BEZETTING)

Stan kijkt twee keer in huiskamer

Opstand begint met een lange monoloog van de zakenman Felix (Damiaan De Schrijver), die de lof zingt van zijn vrouw Elisabeth (Mieke Verdin). Al na enkele zinnen verraadt hij zichzelf als de karikatuur van de bekrompen negentiendeeeuwse burger. Heel zijn denken is uitsluitend gefixeerd op rijkdom en geestelijk en materieel komfort. Wat ook die dubbele betrachting in de weg staat, al is het maar omdat toneelspelers "het hogere" nastreven, is in zijn ogen verdacht en verwerpelijk.

De reaktie van zijn vrouw is onverwacht. Zonder overgang kondigt ze aan dat ze man en dochter verlaat. Precies en zakelijk, met groot inzicht in haar rechten, rekent zij hem voor wat haar deel van het vermogen is. En al is dat, door de bepaald vrouwonvriendelijke wetgeving, een fraktie van haar werkelijke aandeel, ze kiest de armoede boven een verder leven met een man als Felix.

Zijn stompzinnige reakties tonen op pijnlijke manier haar gelijk. Als hij haar chanteert met haar plicht als moeder, wordt Felix helemaal weerzinwekkend. Mieke Verdin geeft haar monoloog een interpretatie van formaat mee: de woede over de vernederingen in haar huwelijk is in haar hele houding tot haar nauwelijks onderdrukte snikken tastbaar.

Na deze uitbarsting is het einde van het verhaal wel erg merkwaardig: op zijn lompe manier snapt Felix vaag dat hij een of andere misstap tegen zijn wouw begaan heeft, en zelfs dat er misschien wel iets ontbreekt in zijn leven. Elisabeth daarentegen komt ,al snel tot de ontnuchterende konklusie dat haar droom om op haar eentje tot het hogere te komen, niet tegen de eenzaamheid en een vierjarig bestaan als boekhoudster bestand is. Ze keert terug naar de oude stal, en hervat haar oude leven, beginnend met de kwartaalbalans.

 

Deze vreemde afloop redt eigenlijk de ongenuanceerde zwart-wit-schildering van het huwelijk die eraan voorafging. Ze toont beide echtgenoten als gevangenen van de zeden van een tijdperk.

Pieter T'Jonck, De Standaard, 16 februari 1995

tekst Villiers de L'Isle Adam
met Damiaan De Schrijver en Mieke Verdin
première 14 februari 1995, Kaaitheater, Brussel (in het kader van KLEINE BEZETTING)