• info
  • credits
  • speellijst
  • beelden
  • video
  • pers
Voorstellingsdata in het verleden weergeven

archief

Geen speeldata
vr 1 december 2006
20.30
première
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
za 2 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
vr 8 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
za 9 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
di 12 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
wo 13 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
vr 15 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
za 16 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
di 19 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
wo 20 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
vr 22 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
za 23 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
do 28 december 2006
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
wo 10 januari 2007
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
do 11 januari 2007
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
vr 12 januari 2007
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
wo 24 januari 2007
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
do 25 januari 2007
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
vr 26 januari 2007
20.30
Antwerpen
tg STAN

info@stan.be
vr 30 maart 2007
21.00
SUM / Some of the Parts
Gent
Vooruit

+32 9 2672828
website
za 31 maart 2007
18.00
SUM / Some of the Parts
Gent
Vooruit

+32 9 2672828
website
zo 1 april 2007
18.00
SUM / Some of the Parts
Gent
Vooruit

+32 9 2672828
website
za 30 augustus 2008
22.00
Brussel
Kaaistudio's

+32 2 2015959
website
zo 31 augustus 2008
19.00
Brussel
Kaaistudio's

+32 2 2015959
website
ma 1 september 2008
20.30
Brussel
Kaaistudio's

+32 2 2015959
website
di 2 september 2008
20.30
Brussel
Kaaistudio's

+32 2 2015959
website
do 4 september 2008
20.30
Antwerpen
Monty

+32 3 2389181
website
za 6 september 2008
20.30
Antwerpen
Monty

+32 3 2389181
website
zo 7 september 2008
20.30
Antwerpen
Monty

+32 3 2389181
website
Vous êtes chez moi. Suis-je chez moi?
J'ai toute la place nécessaire
Pour qu'il n'y ait pas de spectacle
Chez moi.

nusch , in samenwerking met Rosas, is gebaseerd op de gedichten 'Ononderbroken Poëzie' (1945) en 'Nusch' (1950) en op de gedichtenbundel 'De tijd loopt over' (1947) van de Franse dichter Paul Eluard, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het surrealisme.

De speeltekst werd samengesteld door STANacteur Frank Vercruyssen en Judith Davis. Davis was als actrice te zien in L'avantage du doute (tg STAN, Parijs 2005). De choreografie is van Anne Teresa De Keersmaeker. Frank Vercruyssen speelt. In de Nederlandstalige versie dansen afwisselend Anne Teresa De Keersmaeker, Tale Dolven, Cynthia Loemij, Elizaveta Penkova of Taka Shamoto. In de Franstalige versie afwisselend Anne Teresa De Keersmaeker, Linda Blomqvist, Tale Dolven, Liz Kinoshita, Alma Palacios, Elizaveta Penkova en Sue-Yeon Youn.

Paul Eluard

Paul Eluard wordt geboren op 14 oktober 1895 als Eugène Emile Paul Grindel in Saint Denis, Parijs. In december 1912 moet hij zijn studies onderbreken en wordt hij in het sanatorium van Clavadel in Zwitserland behandeld voor TBC. Daar ontmoet hij de Russische Helena Dmitrievna Diakonava. Hij noemt haar Gala. Op 1 december 1913 publiceert hij zijn eerste dichtbundel. In februari 1914 keert Gala terug naar Rusland, Paul naar Frankrijk. Op 3 augustus wordt hij gemobiliseerd en komt als verpleger terecht in een militair hospitaal aan de Somme. In augustus 1916 geeft hij aan het front een dichtbundel uit onder de naam Paul Eluard waarin hij zijn afschuw van de oorlog uitdrukt. In september keert Gala terug naar Frankrijk. Ze trouwen in 1917. In 1918 volgt de geboorte van Cécile. In 1919 wordt Paul opgemerkt door André Breton en Louis Aragon. Met hen vormt hij later, na een korte Dada-periode, de ruggegraat van de surrealistische beweging. In 1926 wordt hij, net als de andere surrealisten, lid van de Communistische Partij. In 1929 verlaat Gala hem voor Salvador Dali.

Eluard leert Maria Benz kennen, een jonge Alsacienne, acrobate en model van onder andere Man Ray, Lee Miller en Pablo Picasso. Hij noemt haar Nusch. Zij wordt zijn nieuwe levensgezellin en muze. De gedichten die hij voor haar schrijft, behoren tot de mooiste liefdesgedichten uit de Franse literatuur. In 1933 worden de surrealisten uit de CP gesloten wegens meningsverschillen over het sovjet-model. Als resoluut geëngageerd dichter neemt hij langzamerhand afstand van het surrealisme, en in 1938 breekt hij zelfs met de beweging, om in 1942 definitief terug te keren naar de communistische partij. Gechoqueerd door de massamoord van Guernica in 1937, kiest hij positie voor het republikeins Spanje en neemt dienst in de Weerstand. Ondertussen is hij goed bevriend geraakt met Picasso. Als lid van een clandestien netwerk en als bezieler van het Comité National des Ecrivains (CNE), maakt hij van de poëzie een gevechtsinstrument tegen de wreedheid. Tijdens de tweede wereldoorlog wordt hij een van de belangrijkste Poètes de Résistance. Hij komt op de zwarte lijst terecht en moet onderduiken. Hij blijft clandestien gedichten publiceren, bijvoorbeeld het beroemde 'Liberté' dat door de Engelsen met vliegtuigen boven bezet Frankrijk wordt uitgestrooid. Na de bevrijding wordt Eluard in Frankrijk als held gevierd. Eind 1945 schrijft hij 'Poésie Ininterrompue' (Ononderbroken poëzie), een lang gedicht waarin de dichter probeert 'alles te zeggen', een poëtisch resumé, een exploratie van een gemeenschappelijk geheugen, een soms niet te volgen woordenstroom over het menselijk bedrijf, met als enige rustpunt de liefde, verpersoonlijkt door Nusch.

Nog geen jaar later, op 28 november 1946, terwijl Eluard op reis is, sterft Nusch plots aan een hersenbloeding. Van de ene dag op de andere stort Eluards wereld in. Hij schrijft 'Le Temps Déborde' (De tijd loopt over) waarin hij zijn verlies uitschreeuwt. Na de periode van liefde en succes na de bevrijding, volgt een periode van wanhoop en verdriet, waaraan pas een einde komt wanneer hij in 1949 zijn laatste muze, Dominique Odette Lemort (1914-2000) leert kennen. Zij zal hem er weer bovenop helpen en bij hem blijven tot aan zijn dood. Voor haar schrijft Eluard zijn meest bekende bundel liefdesgedichten, 'Le Phénix'.

Op 18 november 1952 sterft Paul Eluard op 57-jarige leeftijd aan een hartaanval.

Nusch compilatie

Een druppel vuur, altijd opnieuw
De tafel is een podium. Er huist een danseres. Op de première is dat Anne Teresa De Keersmaeker; later in de reeks nemen andere Rosas-danseressen over. Soms ligt ze languit, als in een slaap. Of ze zit op de tafelrand. Op haar knieën gezeten, leunt ze voorover. In die pose bestaan er beelden, van George Minne of Wilhelm Lehmbruck. Zo fragiel ziet ze er ook uit. Dit lichaam ontvangt. Het is het canvas waarop de woorden geprojecteerd worden. Totaal onspectaculair beweegt Frank Vercruyssen zich rond de tafel, soms in het vizier, soms achter de ruggen van zijn publiek. Hij ritst het poëtische jasje van de dichtregels open en haalt er de gedachten uit. Ze zijn mooi, helder en intens. Soms gaan de gedachten te snel (ons brein te traag), maar even later vallen spreek- en denkritme weer samen. Nusch is buitengewoon simpel van opzet. Gewoon en zuiver en raak. Het stuk voegt zich bij het kleine kransje dat niet langer voorstelling heet, maar een ervaring. Voor heel lang. "Een druppel vuur, altijd opnieuw."
De Standaard, Geert Sels, 06/12/06

Cirkelen rond de liefde
STAN brengt poëzie met een grote intimiteit 'op tafel': als publiek zit je met je neus op het object van Eluards liefde. Even plots verdwijnt zij stilletjes langs de deur, net zoals Nusch onverwachts uit het leven van de dichter verdween toen ze stierf aan een hersenbloeding, waarna Eluard zijn verdriet en onmacht probeerde te verwoorden in Le Temps Déborde ( De tijd loopt over ). Dat is ook wat STAN bewerkt bij het publiek: de tijd loopt over in deze voorstelling, waarbij in de woordenstroom je gedachten afdwalen om dan weer te focussen. Nusch is een klein meditatief rustpunt, dat zijn meerwaarde vindt in de eenvoud.
De Morgen, Liv Laveyne, 06/12/06

Intieme kunst
De schaarse toeschouwers zitten rond een grote tafel, waar ook op gedanst wordt. Vercruyssen ijsbeert rond, alsof wat hij te vertellen heeft zo kies is dat hij het niet zomaar kan prijsgeven, zeker niet op een echt podium. Hij schenkt je een glaasje wijn en geeft daarbij een woordje uitleg. En passant weet je zo dat hij wijnliefhebber is. Belangrijk is dat niet, behalve dan dat zo schijnt alsof Vercruyssen het –met een omweggetje langs Eluard- ook over zichzelf wil hebben. Ook weer niet teveel natuurlijk, daar dient de omweg voor. Belangrijke dingen vallen niet te benoemen. Ze hebben geen prijs of etiket. Maar er is dus iets meer. Zoals de keuze voor dans. Geen vlotte dans, maar een gewrongen, gevaarlijk bewegen tussen de glazen op tafel. Extreem dichtbij de gasten soms ook. Vercruyssen moet zelfs al eens bijspringen. Al die nabijheid staat in scherp contrast met de moeilijk te volgen, laat staan te bevatten tekst en de al even hermetische bewegingen. Je moet als kijker enorm hard werken om er wat van te maken. Wat zo, als een droesem, overblijft is de quasi onmogelijkheid om over echt belangrijke dingen te spreken. Het gaat over eenzaamheid. Met grote intensiteit. Maar zonder flauwe kunstjes. Dat is pas kunst.
De Morgen –De week in dans, Pieter T’Jonck, 03/04/07

Bij mij is de vrouw 'all over the place' en dat vind ik geweldig
interview met Frank vercruyssen, Zone 03 06/12/06

De minder rationale kant van Frank Vercruyssen
interview met Frank vercruyssen, De Morgen 06/12/06

Rouwen bij een glaasje wijn
Wat als een droesem overblijft, is de onmogelijkheid om over echt belangrijke dingen te spreken. Het gaat over eenzaamheid. Met grote intensiteit, maar zonder flauwe kunstjes. Dat is pas kunst.
De Morgen 23/01/08

tekst naar Paul Eluard
met Frank Vercruyssen en afwisselend
in de Nederlandstalige versie Anne Teresa De Keersmaeker, Tale Dolven, Cynthia Loemij, Elizaveta Penkova of Taka Shamoto
in de Franstalige versie Anne Teresa De Keersmaeker, Linda Blomqvist, Tale Dolven, Liz Kinoshita, Alma Palacios, Elizaveta Penkova of Sue-Yeon Youn

samenstelling speeltekst Judith Davis en Frank Vercruyssen
choreografie Anne Teresa De Keersmaeker
Nederlandse vertaling Martine Bom

kostuumadvies An D'Huys
licht Raf De Clercq en Tim Wouters
decor STAN en Rosas
met medewerking van Jolente De Keersmaeker

Poésie Ininterrompue en Nusch © Editions Gallimard
Le Temps Déborde © Editions Seghers

productie tg STAN ism Rosas

première 1 december 2006, tg STAN, Antwerpen
première Franstalige versie 9 januari 2008, Théâtre de la Bastille, Parijs

duur 50 min zonder pauze