Damiaan De Schrijver met tg STAN op tournee in Antwerpen
“Cultuur mag geen luxeproduct zijn”

Theatergezelschap tg STAN brengt binnenkort het stuk ""Redde wie zich redden kan" geen slechte titel" . Acteur Damiaan De Schrijver staat samen met Sara De Roo en Jolente De Keersmaeker op het toneel. Eerst spelen ze in de Bourla, daarna maken ze een minitournee langs Borgerhout, Wilrijk en Luchtbal. “Als de mensen niet naar ons komen, gaan wij naar de mensen.”

""Redde wie zich redde kan" geen slechte titel" gaat over het sluimerende fascisme in de maatschappij. Niet meteen een thema waar veel mensen vandaag mee bezig zijn.
Damiaan De Schrijver: “Fascisme sluimert altijd, het stuk is dus zeker niet gedateerd. Het zit vol karikaturale sketches over vooroordelen. De dialogen van schrijver Thomas Bernard zijn erg levendig, met snel wisselende vragen en antwoorden. Iedereen maakt wel eens een grap of een opmerking die ‘er over’ is. ‘Het zal toch weer gene van daar zijn, zeker?’ Of: ‘Die Turken rijden eigenlijk toch veel te rap’. We vergroten dat uit en dat is soms pijnlijk. We doen aan zelfonderzoek en blijven onszelf altijd in vraag stellen.”

Jullie spelen niet alleen in de statige Bourla, maar ook in zaal Rataplan in Borgerhout en in CC Luchtbal. Een bewuste keuze?
“Ja. We speelden ooit in Sint- Andries en in Hoboken en dat smaakte naar meer. Als de mensen niet naar ons kunnen komen, gaan wij naar de mensen.”

Bereik je daar niet vooral mensen die evengoed naar de Bourla gaan, maar geen ticketje konden krijgen?
“Neen, het zijn echt mensen uit de buurt. De organisatoren leveren daar ongelooflijk werk. Ze slopen drempels. Theater is toch niet alleen bedoeld voor een soort culturele elite? Tg STAN maakt open, toegankelijke voorstellingen die iedereen kan begrijpen. Veel mensen denken nog ‘Ik ga dat niet verstaan, het zal wel te moeilijk zijn…’. Dat kan pas veranderen als ze eerst komen kijken. Ik speelde ooit in Parijs in een zaal vol arm en rijk, wit en zwart. Dat is een politiek die jaren vergt. Dat blijft voor ons een grote uitdaging, een strijd zelfs. Cultuur mag geen luxeproduct zijn. Het hoort als eten en drinken bij het leven.”

De laatste jaren lijk je meer voor theater te spelen dan voor tv.
“Wie als acteur wil bestaan, moet blijkbaar eerst op tv komen. Reinhilde Decleir bijvoorbeeld is een steunpilaar in het Vlaamse theater. Maar pas dankzij haar fantastische rol in 'Van vlees en bloed' bestaat ze. Zelf heb ik een haat-liefde verhouding met tv. Je moet alles ook kunnen combineren en dan moet je soms neen zeggen. Ik zou heel graag nog eens in een film spelen, maar ze vragen me niet meer. Waarschijnlijk omdat ik te vaak neen zei. Maar hoe dan ook: toneel spelen in een zaal vol mensen blijft toch nog altijd ‘the real thing’.” (lacht)

De Nieuwe Antwerpenaar, Dominique Piedfort, 15 februari 2010

Nederlands