Met de nieuwe Oogst presenteren tg STAN en hun gasten een avondvullende voorstelling als een groot theaterfeest.

De nieuwe Oogst van tg STAN heeft iets van een eindexamen toneel aan de academie Muziek, Woord en Dans van een willekeurige gemeente. Het publiek komt binnen en krijgt een blaadje met daarop een overzicht van de theaterfragmenten die die avond gespeeld worden. Ideaal, want op één theateravond krijg je een wervelende variatie aan theaterauteurs, stukken, speelstijlen en interpretaties te zien.

Op scène zie je dan mensen acteren met heel veel spelplezier. In sommige fragmenten kunnen de acteurs tonen hoe getalenteerd ze zijn, andere fragmenten zijn dan weer zo zwak dat een toeschouwer blij is dat het maar om een fragment gaat en dus niet zijn hele avond vergalt. De nieuwe Oogst van tg STAN is dan ook afwisselend genieten van meesterlijk acteerspel en geeuwend vooruit kijken, hopend op een nieuw en beter fragment.

Feest
Oogst is de oogst van een verjaardagsfeest. Twee jaar geleden bracht tg STAN voor zijn twintigste verjaardag twee marathonvoorstellingen in Antwerpen en Brussel. Acteurs, dansers en muzikanten uit andere gezelschappen maakten dan met de vaste STAN-kern 24 uur lang theater. Die feestsamenwerking werkte toen zo aanstekelijk dat STAN met deze Oogst op hetzelfde elan verder gaat.

Om de verkalking van het gezelschap tegen te gaan - zoals Damiaan De Schrijver het zelf zegt - zal Oogst iedere avond anders zijn. Telkens verschillende acteurs, verschillende theaterfragmenten en verschillende uitgangspunten zorgen voor een steeds wisselende, chaotisch-boeiende theateravond. Gelukkig is er één ordende constante: elke theateravond bevat de vertrouwde STANners: Damiaan De Schrijver, Frank Vercruyssen, Sara De Roo en Jolente De Keersmaeker.

STAN op zijn best
Op het programma van de premièreavond stonden twee eenakters: One For The Road van Harold Pinter en Het Huwelijksaanzoek van Anton Tsjechov, netjes de opener en de afsluiter van de theateravond. En wat een plezier om eenakters nog eens gespeeld te zien door professionele acteurs. Normaal zijn eenakters te kort om een avond theater te vullen en daarom vaak gedegradeerd tot hapklaar toneelschoolrepertoire. Maar toch leveren deze korte repertoireteksten boeiend toneel op. Een argument voor STAN om ze avond na avond in het programma op te nemen.

Frank Vercruyssen en gasten Kuno Bakker en Wine Dierickx spelen een voortreffelijke Pinter. De schijnbaar banale taal van Pinter verhult een pijnlijke verkrachting van de ziel en het individu in een indoctrinerende samenleving waar de leider van het land en zijn religie de regels bepalen. Deze One For The Road moet het hebben van de subtekst en de stiltes. Dit is tg STAN op zijn best.

En dat is ook zo met het bijzonder geestige Huwelijksaanzoek van Tsjechov. In een totaal ander register trekken Damiaan De Schrijver, Jolente De Keersmaeker en Dirk Van Dijck alle registers open van een heerlijke farce, waarin een Rus de hand komt vragen van de vrouw die al van kinds af aan zijn buurmeisje is. Het echte huwelijksaanzoek ontspoort telkens weer nog voor het goed en wel op de rails is gezet. Het drietal munt uit in beheerste overacting, het stuk stuitert naar een absurde finale.

Beheerste chaos
In de beheerste chaos van deze afwisselende theateravond zitten er ook twee fascinerende rustpunten. Twee interventies waarbij je je als kijker afvraagt of ze wel passen in het totaalconcept van de avond. Zo is er oud VRT-radiojournalist Jef Lambrecht met een bevende lezing van Libisch Lamento in twaalf strofen . Het is een poëtisch epos over het tragische lot van een land dat Jef Lambrecht zelf ettelijke keren duidde tijdens zijn professionele loopbaan. Nu neemt hij een emotionele en artistieke afstand in mooie verzen en herkenbaar Belgische - Duizend bommen en granaten - stijlclichés.

Ergens tussen de theaterfragmenten door dansen Koen Augustijnen en Jolente. Het is een fysiek aantrekken en afstoten dat net iets te lang duurt.

Paul De Clerck tot slot speelt tussen en tijdens alle fragmenten altviool. Het niet opdringerige geluid van de viool is nu eens ordinair klankdecor bij een scène, dan weer een echte mede-intrigant tussen de acteurs. Deze muziek is zo evident bij de totale avond dat je ze meteen gaat missen als ze er niet is.

Met Oogst van tg STAN krijg je een gevarieerde theateravond, die in zijn totaliteit net iets te lang duurt. Het spelplezier en het respectvol beheersen van een mooi toneelrepertoire maken deze avond toch de moeite én meteen typisch STAN.

cobra.be, Roeland de Trazegnies, 7 april 2011

Nederlands