Schitterend, levend theater

Een excellente demonstratie hoe klassieke teksten kunnen heropleven op de scène.

Met zijn slenterende en toch pure stijl, behoort de scène toe aan een van de meest spannende hedendaagse performance groepen in Teatergarasjen: tg STAN. 2 Antigone laat acteur- en performancekunst zien van de bovenste plank. Gedetailleerd en goed geformuleerd. Sterk en rijk aan uitdrukking.

In het bijzonder vallen de toneelspelers Frank Vercruyssen en Natali Broods alias Kreon en Antigone op. Zij hadden op zichzelf de scène kunnen vullen met hun sterk spel en hun besef over wat ze doen.

Zelden zien we klassieke teksten op deze manier opgevoerd, die de moderne mens treffen zonder de lastige hinder van antieke zinswendingen. Hier hebben natuurlijk de schrijvers Cocteau en Anouilh het ensemble een stuk geholpen met degelijke teksten. En toch, er is een groot verschil tussen een stuk schrijven en er leven aan geven.

De acteurs van tg STAN zijn deel van een toneeltraditie waar het spelen van de rol minder belangrijker is dan de vertolking van de gevoelens en het innerlijke van het personage. Het authentieke karakteriseert deze manier van acteren, en maakt de belevenis levendiger.

De ruimte lijkt te worden gebruikt als een directe regie-ingreep om de aandacht van de nabije en intieme handeling naar het grote and fysieke gebeuren te verschuiven. De houten vloer laat door de spleten licht door, en hangende blinden werpen een dramatisch effect over het stuk.

Het eerste deel wordt minimalistisch gespeeld, met sterke restricties rond beweging en uitsluitend met nadruk op de tekst. Het volgende deel zit vol met tegenovergestelde voortekens; hoge kniebewegingen en dramatische, bijna dansende vertolkingen. Antigone’s menselijke tragedie en Kreons politieke onmenselijkheid en zwartgallige statements grijpen ons. Het verhaal ontwikkelt zich in vele facetten voor onze ogen, die groot en vochtig worden. Alles wordt duidelijk. Antigone sterft.

Bergensavisen, Silje Birgitte Folkedal, 10 april 2003

Nederlands